مامان و باباهای عزیز سلام!
در این شرایط، مهمه که ما به عنوان منابع اصلی آرامش و امنیت کودکانمون، تلاش کنیم این امنیت و آرامش رو به خونههامون برگردونیم.
به همین دلیل از امروز با شما هستیم با نکاتی جهت بهبود و کنترل این شرایط بحرانی.
راهنمای حفظ آرامش خانواده در دوران پر تلاطم
۱.خانه را به رصدخانه تبدیل نکنیم.
حواسمان به خودمان باشد. مهمترین و کلیدیترین نکته، وضعیت مواجهه ما با این شرایط و کنترل اضطراب خودمان است. گاهی رصد دائمی اخبار و اضطراب ناشی از غرق شدن در آن، ما را به نقطهای میرساند که فرزندانمان قربانی اصلی این رصدخانه میشوند. پیشبینیپذیری والدین برای فرزندانشان باعث جلوگیری از اضطرابهای آسیب زا به کودکان میشود. پس در این ایام به اندازهای که بتوانیم شرایط روحی خود را کنترل کنیم خواهیم توانست به فرزندانمان کمک کنیم.
۲.سخنرانی نکنیم!
از طرح سوالها و دغدغههای ذهنی و تحلیل در حضور فرزندانمان بپرهیزیم. در مواجهه با نوجوانان و جوانان بهترین راهکار، شنیدن آنها و برقراری فضای گفتگو در غیاب کودکان در منزل است. گاهی ما اشتباها احساس میکنیم وظیفه داریم حجم زیادی از اطلاعات را به بچهها منتقل کنیم. اما احتمالا حرفهایی که بدون باور قلبی شنیده شوند به زودی با حرفهای فرد دیگری جایگزین خواهد شد. خوب است که به جای سخنرانی یکطرفه گفت و گو را از صحبتهای بچهها آغاز کنیم. مثلا با این سوال شروع کنید که «تو در این مورد چی شنیدی؟» یا بپرسیم «تو در این مورد چی فکر میکنی؟» یا یک سوال خیلی مهم که «تو با توجه به شنیدن این حرفها الان چه حسی داری؟». حالا با توجه به حرفهای خود بچهها گفت و گو را جلو ببریم.
۳.به بچهها چه نگوییم و آنها را از چه چیزهایی دور نگاه داریم؟
کودکان ما در این سن نیازی به اطلاعات جزئی و دقیق از جنگ و تلفات و... ندارند. اطلاعات زیاد در این زمینه میتواند باعث اضطراب آنها شود و کمکی نیز به رشد مهارت همدلی در آنها نخواهد کرد.
پس
۱)تا حد امکان از تلویزیون و رسانههای تصویری در خانه و در حضور بچهها برای دنبال کردن اخبار استفاده نکنید و کودکان را در معرض اخبار و تصاویر دلخراش جنگ قرار ندهید.
۲)در صورتی که از گوشی همراه خود یا تبلت خود برای پیگیری اخبار استفاده میکنید حتما از هدفون استفاده کنید.
۳)اگر فرزندانتان از گوشی و یا تبلت شما استفاده میکنند حتما در این ایام مراقب کانالهای خبری و اعلانهای آنها روی گوشی خود باشید.
۴)در حضور بچهها درباره فجایع جنگ صحبت نکنید.
۵)در برابر سوالات آنها به پاسخهای کلی اکتفا کنید.
۶)مراقب باشید که در مثالهایی که از ظلم و زورگویی میزنید از تشبیه زیاد به شرایط زندگی خودشان استفاده نکنید. این کار باعث اضطراب آنها میشود.
۷)به هنگام گفتگو با کودکان کوچکتر(6 تا 9 سال) درباره کشته شدن و جانبازی کودکان و رزمندگان صحبتی نکنید.
۴.همه اطرافیان را توجیه کنیم!
همه افرادی که در تعامل با فرزندمان هستند لازم است نکات این را رعایت کنند. معلمان مدرسه، رانندگان سرویس، پرستاران و همچنین اقوام و دوستان را نسبت به این نکات آگاه کنیم. توجه کنیم که در مهمانیها و دورهمیهای خانوادگی نیز این نکات را در حضور بچهها مد نظر قرار دهیم. از شما والدین دغدغهمند جهت مطالعه و وقت گذاشتن برای نسل آینده این سرزمین سپاسگزاریم.